Zaburzenia psychiczne zbieractwo

Cyklotymia jest przekazywana, jak małe zaburzenie psychiczne, określane oraz jako stan depresyjny, który zawsze zwykle nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość dużo się z siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skoncentrujemy się na głębokim zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając a od początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Że żyć czynnikiem prowadzącym do stworzenia choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej odkrycie jest możliwe zazwyczaj w doskonałej i trzeciej fazie życia człowieka, ogranicza się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu oraz doprowadza do całej destabilizacji w byciu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna zostać już poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie to stricte leczenie farmakologiczne, podobne do systemu działania depresji, bowiem podawane preparaty będą miały głównie zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem leczenia będzie psychoterapia.

Fazy Zachorowanie na cyklotymię prezentuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Można ją wydać na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą dają się: abulia, czyli problem z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i wywiady z koncentracją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku i minusa wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne nauki i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry stan, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i ograniczone zapotrzebowanie na sen, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności racjonalnego myślenia, kłopoty z koncentracją uwagi, agresja i wrogość, poczucie mocy oraz entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta zazwyczaj pojawia się u kobiet, które narzekają na dwubiegunowość. Poza tym wpływ mają również takie czynniki jak duży poziom kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak również i stresujące sytuacje. Także dużo ważny nacisk są też wykształcenie i miejsce, w której używają potencjalnie chorujące osoby.